De genade, haar waarheid, groei en trappen

In het voorjaar van 1651, kort voor zijn gevangenneming, preekte Christopher Love in zijn Londense gemeente over de genade. Uit het woord over de zoon van Jerobeam, in wie “wat goeds voor den HEERE” gevonden werd (1 Kon. 14:13), toont hij dat God de kleinste beginselen van ware genade opmerkt, koestert en beloont; uit “word gesterkt in de genade die in Christus Jezus is” (2 Tim. 2:1) dat gelovigen daarin niet mogen blijven staan, en dat alle genade uit Christus komt. Onderweg beantwoordt hij gewetensvragen van bekommerde christenen: over sterke verzoekingen en verdorvenheden, verloren eerste liefde, gemiste troost en zwakke gaven. Het boek sluit met zijn allerlaatste preek, een lijkpreek over het graf als “het huis der samenkomst aller levenden” (Job 30:23).