De woningen der heiligen in de hemel

“In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen” (Joh. 14:2). Over deze woorden uit de afscheidsrede van Christus preekte Thomas Doolittle bij de begrafenis van Elizabeth Brookes, de jonge vrouw van een predikant, drie weken nadat hij bij de dood van Benjamin Lindsey het geleide van de engelen naar de hemel beschreven had. In vijf vragen toont hij wat de hemel voor de gelovige is: een blijvende, ruime, heilige en lichte woonplaats in het huis van de Vader, die Christus verworven heeft en gaat bereiden. In drie gebruiken spreekt hij over de ellende van wie onbekeerd sterft, over de plichten van wie op die woningen hoopt, en over de troost voor wie een godzalige verwante verloor, en hij besluit met haar laatste woorden: ‘Ik ga naar huis.’