De zeven brieven van Ignatius

Rond het jaar 110 werd Ignatius, bisschop van Antiochië in Syrië, geboeid naar Rome gebracht om daar voor de wilde dieren te worden geworpen. Onderweg, in Smyrna en in Troas, schreef hij zeven brieven: aan vijf gemeenten in Klein-Azië, aan de gemeente te Rome en aan Polycarpus, de bisschop van Smyrna. Hij roept de gemeenten op tot eenheid en eendracht, waarschuwt tegen dwaalleraars die leerden dat Christus alleen in schijn mens was en leed, en spreekt zijn verlangen uit om door zijn dood een waarachtig discipel van Christus te worden: ‘Ik ben de tarwe van God, en ik word gemalen door de tanden van de wilde dieren, opdat ik bevonden word als het zuivere brood van Christus.’ Deze brieven behoren tot de oudste christelijke geschriften na het Nieuwe Testament.