Zondaren in de handen van een toornig God

Jonathan Edwards hield deze preek in juli 1741 als gastpredikant te Enfield in New England, in de tijd van de grote opwekkingen. Uit de woorden ‘te zijner tijd zal hun voet uitglijden’ toont hij dat niets onbekeerde mensen op enig ogenblik buiten de hel houdt dan het loutere welbehagen van God. Met de beelden van de dunne draad boven het vuur, het water achter de dam, de gespannen boog en de spin boven de vlammen roept hij jong en oud op nu, in de dag van Gods barmhartigheid, tot Christus te vlieden. Een preek voor ieder die de ernst van de eeuwigheid wil overdenken.