Een roepstem tot uitstellende zondaren

“Ik heb gehaast en niet vertraagd Uw geboden te onderhouden” (Ps. 119:60). Over deze woorden van David preekte Thomas Doolittle een reeks ernstige preken tegen het uitstel van de bekering. Met redenen, tien drangredenen en twintig indringende vragen ontneemt hij de uitsteller zijn uitvluchten: de tijd is kort en onzeker, dood en oordeel naderen, en wat God gebiedt, moet nu gebeuren of nooit. Hij spreekt jongeren en ouden, sterken en zwakken ieder afzonderlijk aan, wijst op het geduld van God en op de vreugde in de hemel over een zondaar die zich haast, en besluit met een dringende nodiging God tot zijn God aan te nemen. Achterin staat een plechtig verbond met God.